Diktatör, yozlaşmış, faşist Rajapakse rejimine karşı ada çapında bir dizi protesto başladı. Sri Lanka’nın ekonomisi şu anda derin bir uçurumun içinde. Mal ve hizmet fiyatları o kadar yükseldi ki ülke insanının temel ihtiyaçları bile karşılanamıyor. Rupi değer kaybetti ve dolar yükseldi. Artık kontrol altında değil ve ülkenin döviz rezervleri eşi görülmemiş bir açıkla muazzam bir ekonomik felaket yarattı.
Diktatör Rajapakse rejimi ve onun uşakları, Sri Lanka’nın maddi kaynaklarını ve doğal kaynaklarını amansızca yağmalayarak, ayrıca üretim için önceden var olan endüstriyel anlaşmaları yağmalayarak, Sri Lanka’nın maddi kaynaklarını ve doğal kaynaklarını yağmalayarak emperyalistlerin borç tuzağına kurnazca kapana kısılmış durumda. Bunu yapan Amerikalı, Çinli emperyalist ve Hintli yayılmacılar burada öncülerdir.
Egemen sınıf bireyleri ve aileleri arasında olduğu kadar onların siyasi uşakları ve sadık burjuva şirketleri arasında da, şirket işadamları ülke halkının ürettiği zenginliği tüketmek için yağmalıyor, vicdansız, baskıcı bir ekonomi politikası izliyor, bunun yerine çoğu zaman yanılsamalar yaratıyor. Bu yozlaşmış rejim, kendi siyasi gücünü daha da aldatmayı ve korumayı amaçlamaktadır.
Hatta Kovidler, halka açık toplantıları, konuşmaları ve organizasyonları her yerde engellemek için baskıcı kollarının felaketini bile kullandı. Sokaklarda, üniversitelerde, kurumlarda her şekilde kendini gösterdi. Pannarayathna, Kovid salgını sırasında bile bilimsel hastalığı kontrol altına almak yerine, efsaneyi abartarak ve kitleleri yanıltarak fırsatçı, güce susamış siyasi varlıklarını sağlamaya çalıştı. Aynı zamanda halkı kandırdılar, uşaklarına kapıyı açtılar, büyük meblağlarda para gaspı için kapıyı açtılar, insanların virüs tarafından öldürülmesine izin verdiler, halkın geçimini tehlikeye attılar ve hatta ülkenin ulusal ürününü bozdular. ülke.
Aynı zamanda Nazi faşist tarzı ulusal baskıyı sürdürmeye ve halkı ırksal, dini ve kültürel sınırlar içinde bile bölmeye devam etmektedirler. Rajapakse hükümetiyle müttefik olan Kashaya hizbi, defalarca toplumsal çatışmaları kışkırttı ve Digana, Aluthgama ve Kotadeniyawa’da şiddetli çatışmaları körükledi. Bir yandan, eski Rajapakse hükümeti Çin-Amerikan emperyalistlerinin ve Hint yayılmacılarının ihtiyaçlarını karşılıyor. Öte yandan, yerel köle sahipleri, burjuvazinin ihtiyaçlarını karşılayan bürokratik-tekelci bir kapitalizmi sürdürmekte, vatandaşları, halkı ve ezilenleri ayrım gözetmeksizin sömürmektedir. Neo-liberal bir ekonomik politika çerçevesi, Sri Lanka’da açık ekonomi politikalarıyla işlemeye devam etti. Ulusal bir ekonomiye sahip, ulusal bir düşünceye sahip Sri Lanka, Burjuvazinin ülkenin üretim kapasitesinden fazlasını tüketme politikası, her kesimden mal ithal edilmesiyle daha da şiddetlenmiş, ulusal bir burjuvazi ile güçlü bir ulus devlet olma ihtimalini engellemiştir. Bu, emperyalist borç tuzağının sürekli çoğalmasının ana nedenlerinden biridir.
Plantasyon şirketlerinin kölesi haline gelen plantasyon işçilerinin ve endüstriyel ürünlerle çalışan konfeksiyon işçilerinin yaşam standartları düştü. Bu nedenle ekim alanlarındaki insanlar korkunç bir durumda yaşıyorlar. Balıkçılar, çiftçiler, zanaatkarlar ve serbest meslek sahipleri giderek daha yoksul hale geldi. Ayrıca, orta sınıfın bazı kesimleri hızla yoksulluğun alt katmanlarına düşmektedir. Bunun tüm ırklar, etnik gruplar, ayrıca Kuzey-Doğu, Orta Doğu, Güney ve sanayileşmiş Batı üzerinde büyük bir etkisi var.
Bu ırkçı-neo-Nazi-faşist devleti, her türlü anti-paganizmi bastırarak ve burjuva müttefiklerinin siber medya ağlarını sürdürerek, ultra-yozlaşmış baskıcı medyayı, onların kirli sanatlarını pompalayarak, gerektiğinde büyük meblağlarda para pompalayarak yenin. çabalar, artan kamuoyu baskısı çeşitli şekillerde rahatlatılmıştır.
Soykırımcı savaşın aşağılayıcı şımartıcı ve küstahlığını ve Budizm’in hegemonik kültürel sapkınlığını kullanarak başarısızlıklarını örtmeye yönelik olağan girişimlerine rağmen (ulusa sesleniş konuşmalarında bile), halkın öfkesi ve dürtüsü karşısında modası geçmiş oldular. .
Kovid felaketi 16.000’den fazla insanı öldürdü ve bu toplumsal felaketin cinayetleri olarak tanımlanmalıdır. Tarımı çok uluslu şirketlerin çıkarları için aşağı çekmeye yönelik devlet politikaları, tarımsal üretimi büyük ölçüde azalttı. Ülke genelinde ciddi bir gıda, ilaç ve endüstriyel ekipman sıkıntısı var ve fiyatları karşılanamaz seviyelere yükseldi.
Günlük elektrik kesintileri, insanların yakıt kuyruklarında zaman kaybetmesine izin verdi. Akaryakıt kuyrukları arasında saatlerce ve günlerce beklemek sonucu birçok insan can verdi. Uyuşturucu kıtlığı nedeniyle insanlar sessizce ölmeye devam ediyor. Ülke genelinde sanayi üretimi, tarım, balıkçılık, serbest meslek ile bebek, ilk, orta, yüksek ve üniversite eğitimi kesintiye uğradı. Milletin müstakbel can damarı olan çocuklar, kansızlık, yetersiz beslenme, depresyon ve toplumsal baskının hayaletlerine kapılıyor. Emek ve alın terini milletin büyük üretimine adayan insanlara, yaşlılıklarını dinlendirme fırsatı verilmemiştir. Uyuşturucu, cinsel istismar, seks işçilerindeki hızlı artış ve hatta seks piyasasında reşit olmayanların satışı yoğunlaştı.
Burası bir baskı ülkesi. Burası yakında insanlar için toplu mezarlığa dönüşecek. Bu koşullar insanları çeşitli düzeylerde etkiledi ve ülke genelinde çeşitli gösterilere, gözcülere ve militan mücadelelere ve ayrıca birçok yeri bastırmak için gelen güvenlik güçleriyle sokak savaşlarına yol açtı. Mirihana, Tangalle ve diğer bazı bölgelerdeki insanlar militanca tepki gösterdi. Ayrıca, öfkeli insanlar, öfkelerini boşaltmak için devletin koruyucu azizlerinin evleriyle çevrili politikacıların evlerini kuşattı. Her durumda, hayal bile edemeyeceğimiz engellere rağmen onu ele geçirdiler.” Bazı bölgelerde bazı siyasi liderlerin malları saldırıya uğradı, ateşe verildi ve hasar gördü.
Halkın ortak sloganları arasında ” 225 milletvekilinin tamamının reddedilmesi, Rajapaksa ailesi ve diğer yozlaşmış siyasi partilerin temsilcilerinin ve yozlaşmış muhalefetin evlerine gönderilmesi, halktan yağmalanan servetin geri alınması, hükümetin dini kurumlarla olan bağlarının kaldırılması vardı. , sistemi değiştiren ‘.’ sloganları öne çıkıyor.
Mirihana halkı, baskıcı devlet aygıtının beyni olan diktatör Gotabhaya Rajapakse’nin evini kuşatan militan bir protesto düzenledi. İnsanlar tazyikli su tabancasına ağır hasar vererek ve güvenlik güçlerine ait çok sayıda aracı ateşe vererek dürtülerini serbest bıraktılar. Mirihana protestocularını savunmak için üç yüzden fazla avukatın koşulsuz olarak öne çıkması övgüye değer. Hukukçular, aydınlar ve sanatçılar ülkenin çeşitli yerlerinde yaşanan mücadelelere destek için halkın yanında yer aldı.
Galle Face Green’de on binlerce insan toplandı ve onu ele geçirdi. Gece gündüz barışçıl protestolar devam ediyor ve sesler yükselmeye devam ediyor. Galle Face Green’in satın alınması bir haftadan fazla bir süredir devam ediyor ve adanın her yerinden insanlar Yeni Yıl Günü’nde de onu desteklemek için geliyor. Üniversitelerarası Öğrenci Federasyonu gibi çeşitli halk örgütleri ve diğer kitle örgütleri, bu mücadelelere bölgesel destek göstermek için ülkenin büyük şehirlerinde protesto merkezleri ve hakikat merkezleri inşa ediyor.
İnsanlar bu mücadelelerden sosyo-ekonomik baskılardan kaçmak ve egemen sınıftan bağımsızlık kazanmak için mücadele etmenin önemli olduğunu öğreniyorlar. Bunun tarihi önemi budur. İnsanlar bilinçaltından bu zulmün son derece organize güçlü bir kale olduğunu öğrenecekler. Böylesine güçlü bir hareketin sadece Parlamento’yu devirmekle, parlamenterleri değiştirmekle, Anayasa’yı değiştirmekle, yasa çıkarmakla veya devlet yapısını yeniden düzenlemekle devirilemeyeceğini halk oybirliğiyle öğrenecektir. İnsanlar bir sosyo-ekonomik katliamın yıkılmasının sadece bir gün ya da birkaç gün, bir hafta ya da birkaç hafta, bir ay ya da birkaç ay değil, uzayan bir çile olduğunu öğrenmeye devam edecekler. İnsanlar bilinçaltında, bu vahşetin kesin bir bilimsel politik ideolojinin bayrağı altında uzlaşma olmaksızın yıkılamayacağını öğreneceklerdir. Tarihte tarihsel sorumlulukları olan bir sınıf (proletarya) altında liderlik yapılarının örgütlenmesi olmadan bu vahşetin yıkılamayacağını halk öğrenmeye devam edecektir. Halk, bu vahşetin emperyalizmle iç içe olduğunu ve dolayısıyla bu vahşetin uluslararası proletaryanın (enternasyonalizmin) desteği olmadan yıkılamayacağını öğrenmeye devam edecektir.
Bütün mazlumların vay haline!
Mücadele etmeyi ve mücadele etmeyi öğrenelim!
Diktatör Rajapaksa hükümeti ve açgözlü köleleri ezilsin!
Emperyalistlerin halkı ve doğal kaynakları sömürme borç tuzağına düşen Amerikan, Çin, Avrupa emperyalistleri ve Hint yayılmacıları ezilsin!
Maoist Devrimci Lig