Haber Merkezi: Uluslararası Komünist Hareket’in PKP Başkanı Abimael Guzmán (Başkan Gonzalo)’nun 28 yıl önce Maoizm üzerine yaptığı konuşmanın değerlendirildiği ortak bildirgeyi kendi cephemizden eleştirel gözle ele alırken, güncelliği nedeniyle bu bildirgeyi paylaşıyoruz.
Ortak Uluslararası Bildirge (Bölüm2)
Yeni bir devrim dönemine giriyoruz!
Peru’daki HalkSavaşı’nın açtığı dünya proleter devriminin stratejik saldırısında yeni bir dönem. Uluslararası sınıf mücadelesinin girdiği bu yeni durumunun, dünya devrimi için çok elverişli olduğunu anlıyoruz. Çünkü sadece nesnel durumun gelişimiyle Komünist Partiyi yeniden kurma görevindeki ilerlemelerle somutlaştığı için ortaya çıktı, ki bu da Yeni Halk Savaşlarının başlangıcındave dünya proleter devriminin Yeni Büyük Dalgasının muzaffer gelişiminde zorunlu olarak şekilleniyor.
Önümüzdeki görev, iki büyük gücü birleştirmektir: Tüm dünyada yer alan uluslararası proletarya hareketi ve ezilen uluslarda oluşan ulusal kurtuluş hareketi. Dünya’da Halk Savaşı ile doruğa çıkacak ve emperyalizmi gömecek güçlü bir fırtına yaratmak. Bunu yaparken, her zaman şu ya da bu emperyalist güçle yakınlaşma tehlikesine meydan okumak. Dolayısıyla emperyalizmle, dünya gericiliğiyle ve revizyonizmle boyun eğmeden ve uzlaşmaz bir şekilde mücadele etmek gerekir.
Bu sistemin çöküşe doğru gittiği inkar edilemez. Emperyalist hareketlerin her geçen gün ayrışması ortada. Emperyalizm dünya çapında genel bir kriz içinde.
Çürüklüğü daha da keskin yarı-sömürgeciliğin, bürokratik kapitalizmin ve yarı-feodalizmin giderek artan bir şekilde baskı altında olduğu ve emperyalist dünya sistemi için gerekli desteği her geçen gün daha az mümkün kıldığı ezilen uluslarda görüyoruz.
Emperyalistler durumlarından bir çıkış yolu arıyorlar, çaresiz bir ıstırapla, ortalama olarak daha fazla yanılgı ve mücadele içinde saldırıyorlar.
Korona-Pandemisi, yaklaşmakta olan devasa ekonomik kriz ve kitlelerin patlayıcılığı ile ekonomik önlemlerle ve dünya çapında ilan edilen acil durumlarla, önceliği olmaksızın, gerçek bir savaş durumu yaratarak yüzleşmek için kullanıyorlar.
Farklı ülkelerin gericileri,“Şirketler İçin Yardım“ ve „Sağlık Hizmetleri Protokolleri“ yoluyla yürütmede mutlak gücün daha güçlü bir şekilde merkezileşmesini sağlarken, Pandemi, sistemin kendisi nedeniyle, son on yılların özelleştirme politikası ve kendi “Sağlık Protokolleri” en derin ve en geniş milyonlarca kitlenin sağlığına ve yaşamına özellikle sert vuruyor. Emperyalizmin soykırımcı karakteri böylelikle daha da netleşiyor: Düşünülemez kötülüğü ve her şeyi yapma istekliliği. Bununla birlikte, aynı zamanda, emperyalizm, 2008’deki büyük bunalımdan daha büyük, devasa bir krizle karşı karşıya. Gerici devletlerin daha da gericileşmesi ve militarizasyonu ortada. Daha fazla şiddet, daha fazla terör, özgürlüklerden, haklardan, menfaatlerden ve kitlelerin şiddetli mücadelede fethedilen başarılarından daha fazla mahrumiyet. Gerici devlet iktidarını devrime karşı kullanmak için daha fazla merkezileştirme. Bunlar, emperyalizmin parçalanma sürecinin temelini oluşturan ekonomik ve politik ilişkilerdir. Dünya devriminin fırtına merkezleri ezilen uluslardır. Bunu her zaman aklımızda tutmalıyız ve bu rolü her zamankinden daha bilinçli bir şekilde yerine getiriyorlar. Devrime kitlelerin ağırlığı karar verecek ve bu ağırlık ezilen uluslarda yatıyor, ana eğilim olarak devrime ve ana çelişkiye tekabül ediyor.
Tek hegemonik süper güç olan Yankee emperyalizmi, özellikle genel krizden ve mevcut aşırı üretim krizinden çok etkileniyor. Çelişkiler, her yerde olduğu gibi, daha da keskinleşiyor ve kitleler-emperyalizm çelişkisi, kitle-devlet çelişkisinde ifade ediliyor. Bu nedenle, ABD seçimleri Yankee emperyalizmi için çok önemlidir. Önceden olduğundan daha yüksek oranda daha yüksek seçmen katılımına sahip (görünürde) „meşruiyeti“ olan yeni bir hükümete ihtiyaçları var. Bu bağlamda, Donald Trump’ın iğrenç bir gerici olduğunu vurgulamak önemlidir, ancak o bir aptal değildir. Trump yönetiminde, örneğin Finans Bakanı Mnuchin’de süreklilik olduğunu unutmayalım. Bu, Trump’ın bir manyak olmadığının, Yankee finans kapitalinin bir hizipinin temsilcisi olduğunun siyasi kanıtıdır. Şimdi ateşle oynuyor, bunu seçimleri kazanmak için yapıyor. Bu, seçimler için halkı seferber etme şeklidir. Muadili Biden, Bob Avakian ve diğerleri gibi revizyonistler ve oportünistler tarafından doğrudan desteklenerek farklı bir şey yapmıyor, ancak diğer masalları kitlelere satmaya çalışıyor. Proletarya ve ABD halkı için bu mesele, özellikle siyahi halklar, kadınlar ve göçmenler için, önümüzdeki birkaç yıl boyunca onları kimin ezeceğini seçmek.
Belarus’ta, kitlelerin başkaldırdığı faşist bir rejim görüyoruz – kitlelerin meşru isyanı, uygun bir liderlik olmadan, gerici hedefleri dayatmak için kullanılır – ekonomik, siyasi ve askeri açıdan bağımlı, esas olarak Rusya’nın bir yarı-sömürgesi olması, Rus-emperyalizmi için bir gereklilik. Öyleyse emperyalist Rusya’nın, Doğu Avrupa’da yalnız olduğu açıktır: Gürcistan, Moldova, Ukrayna ve şimdi de Beyaz Rusya’dan sonra, bölgesel ortamındaki hegemonik rolünün meşruiyeti baltalanıyor. Eski SSCB’nin revizyonizmin iflasıyla çözülme süreci bitmiş olmaktan çok uzaktır. Buna ek olarak kendi içişlerindeki zorluklar da var: Sibirya ve diğer bölgelerde ki kendi protesto hareketleri, yaklaşan bölgesel seçimler ve Kırım’a müdahalelerinin bitmeyen maliyetleri ve Donbass. Yankee emperyalizminin önderliğindeki NATO ittifakı, Rusya’yı çevrelemek için uzun vadeli bir strateji izliyor. Rus emperyalizminin iç hatlarında yer alan çatışma bölgelerinde Rus emperyalizminin herhangi bir manipülasyonu, bu stratejiye karşı bir önlem olarak görülmelidir. Bu önemli. Rus emperyalizmi, varlığını tehdit edecek stratejik bir yenilgiye uğramadanBelarus’tan vazgeçemez. Buna göre savaşsız bu sorunun çözümü imkansızdır. Yankiler ve ayrıca Federal Almanya Cumhuriyeti(FAC) ve diğer NATO üyelerinin şu anda Rus emperyalizmiyle bir savaşta hiçbir çıkarı yok.
Anlıyoruz:“Demokrasi ve insanhaklarının“ savunulmasıyla ilgili herhangi bir demagoji, Yankee, Alman ve Fransız emperyalizminin taktik konumlarında göreceli bir ilerlemeden başka bir şey getiremez. Bu nedenle Yankee birliklerinin Polonya’ya nakledilmesi de uzun vadeli bir plan dahilinde bir manevra ve ani bir savaşı kışkırtmak için taktik bir manevra değil.
Büyük Orta Doğu’da, Suriye’deki Yankee emperyalizminin yenilgisinden sonra, Rus emperyalizminin birlikleriyle doğrudan yüzleşmekten kaçınmak için yerel uşaklarının desteğiyle askeri stratejik olarak ilgili petrol üretim bölgesinin kontrolünü elinde tutuyorlar. Eski emperyalist politikalarında, „Yerliler yerlileri dövsün“ politikasını izleyerek, eşzamanlı olarak İran kuşatmasında ilerleyerek, yerel uşakları („sünniler“) İran şiilerine karşı dini bir savaş olarak gelişmeye çalışıyorlar.
AB içinde FAC, öncü bir emperyalist güç olarak gelişmeye devam ediyor. Ekonomik olarak hakimdir ve dolayısıyla Batı Avrupa’daki sınıf mücadelelerinin gelişiminde belirli bir etki kazanır. Bu özellikle, Alman emperyalizminin, rakiplerinin ve AB’ye dahil olan ezilen ulusların aleyhine önderlik rolünü dahada geliştirmeye hazırlandığı mevcut aşırı üretim krizinin ele alınması için geçerlidir.
Çin Denizi’nde ABD emperyalistleri, Çin sosyal emperyalistlerinin Çin’i bölgesel bir hegemonik güç yapma iddialarını frenleme planlarını yürütüyorlar. Kasıtlı olarak Çin’in nükleer misilleme kapasitesini zayıflatmaya çalışıyorlar. Bölgedeki müttefikleri ile birlikte Çin yakınlarındaki askeri üslerde giderek artan sayıda nükleer deniz, denizaltı ve hava kuvvetleri kurdular. INF Antlaşması’nın 2019’daki başarısızlığından bu yana Amerika Birleşik Devletleri, Asya-Pasifik bölgesinde geleneksel kara tabanlı kısa ve orta menzilli füzeleri Çin’in sözde erişim önleme ve alan reddi (A2AD) yeteneklerine karşı koymak için konuşlandırmaya çalıştı. Böyle bir konuşlandırma, eğer yapılırsa, Çin’de nükleer kuvvetlerinin hayatta kalması konusunda endişelere yol açacaktır.Çünkü Çin’in yakınında konuşlandırılan bu tür ABD füzeleri, ABD’nin mobil olanlar da dahil olmak üzere Çin nükleer kuvvetlerine karşı konvansiyonel bir saldırı yapma kabiliyetini artıracaktır. Bunlar, Trump’ın, Rus emperyalizmini, Çin sosyal emperyalizmini ve diğer nükleer güçleri yeni bir “Nükleer silahların ve balistik mermilerin sınırlandırılması” anlaşması için çağırmasının koşullarıdır. Farklı senaryolarda kazandıklarını müzakere masasına empoze etmeye çalışıyor.
Açıkça belirtilmesi gereken bir şey var, uluslararası koşullar mükemmel! Yapılması gereken şey, siyasetin komuta edilmesidir, yani uluslararası proletaryanın ideolojisini, Marksizm-Leninizm-Maoizmi, esasen Maoizmi, BaşkanGonzalo’nun evrensel olarak geçerli katkılarıyla sınıf mücadelesine uygulamaktır. Gerçeklik, yeni sorulara cevap vermek için yaratıcı bir uygulama gerektirir. Yoldaşların bu soruları cevaplamak için daha fazla düşünmesi gerektiği de aynı zamanda belirtilmelidir. Birçok açıdan esnekliğe ve aynı zamanda prensiplerde sağlamlığa ihtiyaç duyar.
YaşasınBaşkanGonzalo’nunkonuşmasının 28. yıldönümü!
Maoizmaltındabirleşin!
Başkan Gonzalo’dan öğrenin!
İmza:
Peru Komünist Partisi
Meksika Komünist Partisi’nin (NR-PCM) Yeniden Kurulması için Devrimci Çekirdek
Avusturya’daki (Maoist) Komünist Parti Kuruluş Komiteleri
Brezilya Komünist Partisi (Kızıl Fraksiyon)
Şili Komünist Partisi’nin Kızıl Fraksiyonu
Ekvador Komünist Partisi – Kızıl Güneş
Finlandiya’da Maoist Komite
Halka Hizmet – Norveç Komünist Birliği
Kolombiya Komünist Partisi (Kızıl Fraksiyon)
ABD Komünist Partisini Yeniden Oluşturma Komitesi – CPUSA (CR)
Kırmızı Bayrak Komitesi – Federal Almanya Cumhuriyeti
Maoist Komünist Partisi (Fransa)